صداکار علیرضا بخشی زاده روشنفکر کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1466–در عشق سلیمانی من همدم مرغانم

غزل شمارهٔ 1467–این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم

غزل شمارهٔ 1468–امروز خوشم با تو، جان تو و فردا هم

غزل شمارهٔ 1469–بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهم

غزل شمارهٔ 1471–مخمورم پرخواره اندازه نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 1472–دگربار دگربار ز زنجیر بجستم

Once again, once again I have escaped from my chains, I have burst out of these bonds and this trap which seizes the infirm.

غزل شمارهٔ 1473–بیایید بیایید به گلزار بگردیم

غزل شمارهٔ 1475–بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم

غزل شمارهٔ 1523–نه آن شیرم که با دشمن برآیم

غزل شمارهٔ 1621–چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم

غزل شمارهٔ 1759–اه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم

غزل شمارهٔ 1786–دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من

Stealthily as the soul, you are going in the midst of my soul; O luster of my garden, you are my gracefully moving cypress.

غزل شمارهٔ 1786–دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من

Stealthily as the soul, you are going in the midst of my soul; O luster of my garden, you are my gracefully moving cypress.

غزل شمارهٔ 1792–این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این

غزل شمارهٔ 1793–این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین

غزل شمارهٔ 1805–پوشیده چون جان می‌روی، اندر میان جانِ من

غزل شمارهٔ 1805–پوشیده چون جان می‌روی، اندر میان جانِ من

غزل شمارهٔ 1823–سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه من

I become not satiated with you—this is my only sin; be not satiated with compassion for me, O my refuge in both worlds!

غزل شمارهٔ 1824–سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1855–چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون

غزل شمارهٔ 1946–کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من

غزل شمارهٔ 1992–خوی با ما کن و با بی‌خبران خوی مکن

غزل شمارهٔ 1996–چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان

غزل شمارهٔ 2020–ای خدا این وصل را هجران مکن

غزل شمارهٔ 2022–ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شمارهٔ 2038–از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

غزل شمارهٔ 2039–رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن

Go, lay your head on the pillow, let me alone; leave me ruined and night-faring and afflicted as I am.

غزل شمارهٔ 2054–بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

I have heard that you are intending to journey; do not. That you give your love to another friend and companion; do not.

غزل شمارهٔ 2131–حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.

غزل شمارهٔ 2149–ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شمارهٔ 2150–عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

غزل شمارهٔ 2151–در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2162–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شمارهٔ 2163–چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شمارهٔ 2214–خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو

Happy the moment when we, you and I, sit in the palace, with two forms and two figures but with one soul, you and I.

غزل شمارهٔ 2215–گر رَود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو

غزل شمارهٔ 2219–من غلام قمرم، غَیر قمر، هیچ مگو

غزل شمارهٔ 2223–ای همه سرگشتگان مهمان تو

غزل شمارهٔ 2224–ای بمرده هر چه جان در پای او

غزل شمارهٔ 2225–شکر ایزد را که دیدم روی تو

غزل شمارهٔ 2226–ای بکرده رخت عشاقان گرو

You who have made the lovers’ whole baggage a wager, do not shed the blood of these lovers, and do not depart.

غزل شمارهٔ 2245–مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو

غزل شمارهٔ 2246–ای سر مردان برگو برگو

غزل شمارهٔ 2247–مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجو

غزل شمارهٔ 2250–هزار بار کشیده‌ست عشق‌ِ کافرخو

غزل شمارهٔ 2319–آن یار غریب من آمد به سوی خانه

That stranger-beloved of mine has returned to the house; today gaze about and behold strange forms!

غزل شمارهٔ 2323–ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابه

غزل شمارهٔ 2388–این جا کسی‌ست پنهان دامان من گرفته