غزل شمارهٔ 1467
Toggle stanza 1این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم
11
این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم
یک لحظه پری شکلم یک لحظه پری خوانم
22
در آتش مشتاقی هم جمعم و هم شمعم
هم دودم و هم نورم هم جمع و پریشانم
33
جز گوش رباب دل از خشم نمالم من
جز چنگ سعادت را از زخمه نرنجانم
44
چون شکر و چون شیرم با خود زنم و گیرم
طبعم چو جنون آرد زنجیر بجنبانم
55
ای خواجه چه مرغم من نی کبکم و نی بازم
نی خوبم و نی زشتم نی اینم و نی آنم
66
نی خواجه بازارم نی بلبل گلزارم
ای خواجه تو نامم نه تا خویش بدان خوانم
77
نی بنده نی آزادم نی موم نه پولادم
نی دل به کسی دادم نی دلبر ایشانم
88
گر در شرم و خیرم از خود نهام از غیرم
آن سو که کشد آن کس ناچار چنان رانم
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم
بر دیده اگر، جانا، سروی چو تو بنشانم
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1262
آن دوست که من دارم وآن یار که من دانم
شیریندهنی دارد، دور از لب و دندانم
سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 412
در عشق سلیمانی من همدم مرغانم
هم عشق پری دارم هم مرد پری خوانم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1466