باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 551رفتی و همچنان به خیال من اندری

غزل شمارهٔ 552روی گشاده ای صنم طاقت خلق می‌بری

غزل شمارهٔ 553سرو بستانی تو یا مه یا پری

غزل شمارهٔ 554کس درنیامده‌ست بدین خوبی از دری

غزل شمارهٔ 555گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری

غزل شمارهٔ 556گر کنم در سر وفات سری

غزل شمارهٔ 557هرگز این صورت کند صورتگری؟

غزل شمارهٔ 558هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذری

غزل شمارهٔ 559چون است حال بستان ای باد نوبهاری

غزل شمارهٔ 560خبر از عیش ندارد که ندارد یاری

غزل شمارهٔ 561خوش بوَد یاری و یاری بر کنار سبزه‌زاری

غزل شمارهٔ 562دو چشم مست تو برداشت رسم هشیاری

غزل شمارهٔ 563عمری به بوی یاری کردیم انتظاری

غزل شمارهٔ 564مرا دلیست گرفتار عشق دلداری

غزل شمارهٔ 565من از تو روی نپیچم گرم بیازاری

غزل شمارهٔ 566نه تو گفتی که «به جای آرم» و گفتم که «نیاری»

غزل شمارهٔ 567اگر به تحفه جانان هزار جان آری

غزل شمارهٔ 568کس از این نمک ندارد، که تو ای غلام داری

غزل شمارهٔ 569حدیث یا شکر است آن که در دهان داری

غزل شمارهٔ 570هرگز نبود سرو به بالا که تو داری

غزل شمارهٔ 571تو اگر به حسن، دعوی بکنی، گواه داری

غزل شمارهٔ 572این چه رفتار است کآرامیدن از من می‌بری؟

غزل شمارهٔ 573تو در کمند نیفتاده‌ای و معذوری

غزل شمارهٔ 574ما بی تو به دل بر نزدیم آب صبوری

غزل شمارهٔ 575هر سلطنت که خواهی، می‌کن که دل‌پذیری

غزل شمارهٔ 576اگر کلاله مشکین ز رخ براندازی

غزل شمارهٔ 577امیدوارم اگر صد رهم بیندازی

غزل شمارهٔ 578تو خود به صحبت امثال ما نپردازی

غزل شمارهٔ 579تا کی ای آتش سودا به سرم برخیزی؟

غزل شمارهٔ 580گر درون‌سوخته‌ای با تو برآرد نفسی

غزل شمارهٔ 581همی‌زنم نفس سرد بر امید کسی

غزل شمارهٔ 582یار گرفته‌ام بسی، چون تو ندیده‌ام کسی

غزل شمارهٔ 583ما سپر انداختیم گر تو کمان می‌کشی

غزل شمارهٔ 584هرگز آن دل بنمیرد که تو جانش باشی

غزل شمارهٔ 585اگر تو پرده بر این زلف و رخ نمی‌پوشی

غزل شمارهٔ 586به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

غزل شمارهٔ 587به قلم راست نیاید صفت مشتاقی

غزل شمارهٔ 588عمرم به آخر آمد عشقم هنوز باقی

غزل شمارهٔ 589دلِ دیوانگی‌ام هست و سرِ ناباکی

غزل شمارهٔ 590عشق جانان در جهان هرگز نبودی کاشکی

غزل شمارهٔ 591سخت زیبا می‌روی یک‌بارگی

غزل شمارهٔ 592روی بپوش ای قمر خانگی

غزل شمارهٔ 593بَسَم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی

غزل شمارهٔ 594تَرَحَّمْ ذِلَّتی یا ذَا المعالی

غزل شمارهٔ 595هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی

غزل شمارهٔ 596مرا تو جان عزیزی و یار محترمی

غزل شمارهٔ 597بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

غزل شمارهٔ 598تو کدامی و چه نامی که چنین خوب خرامی

غزل شمارهٔ 599چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی

غزل شمارهٔ 600صاحب نظر نباشد در بند نیک‌نامی