وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 5کرده‌ام باز به آن گریهٔ سودا، سودا

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 13آبیار چمن رنگ‌، سراب است اینجا

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 14صبح پیری اثر قطع امید است اینجا

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 15جام امید نظرگاه خمار است اینجا

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 16جوش اشکیم وشکست آیینه‌دار است اینجا

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 17در خموشی همه صلح است‌، نه جنگ است اینجا

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 28کو بقا گر نفست‌ گشت مکرر پیدا

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 61نیستی پیشه‌کن از عالم پندار برآ

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 67خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 88کی جزا می‌رسد از اهل حیا سرکش را

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 141اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 143سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 169عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 171هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 191نیست خاکسترِ ما شعله‌صفت بستر ما

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 214نشود جاه و حَشَم شهرتِ خامِ دلِ ما

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 246نخل شمعیم‌که در شعله دود ریشهٔ ما

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 247می‌خورد خون نفس اندر دل غم پیشهٔ ما

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 248داغ‌گل‌کرد بهار از اثر لالهٔ ما

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 267بود بی‌مغزسرتند خروش مینا

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 375فال تسلیم زن و شوکت شاهی دریاب

12 اشعار

غزل شمارهٔ 396عشق از خاک من آن روز که وحشت می‌بیخت

9 اشعار

غزل شمارهٔ 427رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 432شوق تا گرم عنان نیست فسردن برجاست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 437کام همت اگر انباشتهٔ ذوق خفاست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 438گرد اندوه دلم دام تماشای صفاست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 444نقش دیبای هنر فرش ره اهل صفاست

13 اشعار

غزل شمارهٔ 446یاد آن جلوه ز چشمم‌ گره اشک‌ گشاست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 448تیره‌بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب است

13 اشعار

غزل شمارهٔ 459غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

14 اشعار

غزل شمارهٔ 466کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 472دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

15 اشعار

غزل شمارهٔ 478رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 500خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 501نفس بوالهوسان بر دل ر‌وشن تیغ است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 506در ندامت‌گل مقصود به بر نزدیک است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 507یار دور است ز ما تا به نظر نزدیک است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 517آگاهی و افسردگی دل چه خیال است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 520صبح این بادیه آشوب تپشهای دل است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 522خنده‌صبحی‌ست‌که در بندگریبان‌گل است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 523بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 526شوکت ‌شاهی‌ام از فیض‌ جنون ‌در قدم است

15 اشعار

غزل شمارهٔ 533طوق چون فاخته‌، شیرازهٔ مشت پر ماست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 535امروزکه امید به‌کوی تو مقیم است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 537این انجمن چو شمع مپندار جای ماست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 550خودگدازی نمِ‌کیفیت صهبای من است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 553شوق‌دیدارم و در چشم‌کسان راه من است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 554زلف آشفتهٔ سری موجهٔ د‌ربای من است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 566گوهر دل ز سخن رنگ صفا باخته است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 568هرکجا وحشتی از آتشم افروخته است

9 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5–کرده‌ام باز به آن گریهٔ سودا، سودا

غزل شمارهٔ 13–آبیار چمن رنگ‌، سراب است اینجا

غزل شمارهٔ 14–صبح پیری اثر قطع امید است اینجا

غزل شمارهٔ 15–جام امید نظرگاه خمار است اینجا

غزل شمارهٔ 16–جوش اشکیم وشکست آیینه‌دار است اینجا

غزل شمارهٔ 17–در خموشی همه صلح است‌، نه جنگ است اینجا

غزل شمارهٔ 28–کو بقا گر نفست‌ گشت مکرر پیدا

غزل شمارهٔ 61–نیستی پیشه‌کن از عالم پندار برآ

غزل شمارهٔ 67–خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا

غزل شمارهٔ 88–کی جزا می‌رسد از اهل حیا سرکش را

غزل شمارهٔ 141–اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

غزل شمارهٔ 143–سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

غزل شمارهٔ 169–عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

غزل شمارهٔ 171–هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

غزل شمارهٔ 191–نیست خاکسترِ ما شعله‌صفت بستر ما

غزل شمارهٔ 214–نشود جاه و حَشَم شهرتِ خامِ دلِ ما

غزل شمارهٔ 246–نخل شمعیم‌که در شعله دود ریشهٔ ما

غزل شمارهٔ 247–می‌خورد خون نفس اندر دل غم پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 248–داغ‌گل‌کرد بهار از اثر لالهٔ ما

غزل شمارهٔ 267–بود بی‌مغزسرتند خروش مینا

غزل شمارهٔ 375–فال تسلیم زن و شوکت شاهی دریاب

غزل شمارهٔ 396–عشق از خاک من آن روز که وحشت می‌بیخت

غزل شمارهٔ 427–رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست

غزل شمارهٔ 432–شوق تا گرم عنان نیست فسردن برجاست

غزل شمارهٔ 437–کام همت اگر انباشتهٔ ذوق خفاست

غزل شمارهٔ 438–گرد اندوه دلم دام تماشای صفاست

غزل شمارهٔ 444–نقش دیبای هنر فرش ره اهل صفاست

غزل شمارهٔ 446–یاد آن جلوه ز چشمم‌ گره اشک‌ گشاست

غزل شمارهٔ 448–تیره‌بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب است

غزل شمارهٔ 459–غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

غزل شمارهٔ 466–کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

غزل شمارهٔ 472–دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

غزل شمارهٔ 478–رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

غزل شمارهٔ 500–خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

غزل شمارهٔ 501–نفس بوالهوسان بر دل ر‌وشن تیغ است

غزل شمارهٔ 506–در ندامت‌گل مقصود به بر نزدیک است

غزل شمارهٔ 507–یار دور است ز ما تا به نظر نزدیک است

غزل شمارهٔ 517–آگاهی و افسردگی دل چه خیال است

غزل شمارهٔ 520–صبح این بادیه آشوب تپشهای دل است

غزل شمارهٔ 522–خنده‌صبحی‌ست‌که در بندگریبان‌گل است

غزل شمارهٔ 523–بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است

غزل شمارهٔ 526–شوکت ‌شاهی‌ام از فیض‌ جنون ‌در قدم است

غزل شمارهٔ 533–طوق چون فاخته‌، شیرازهٔ مشت پر ماست

غزل شمارهٔ 535–امروزکه امید به‌کوی تو مقیم است

غزل شمارهٔ 537–این انجمن چو شمع مپندار جای ماست

غزل شمارهٔ 550–خودگدازی نمِ‌کیفیت صهبای من است

غزل شمارهٔ 553–شوق‌دیدارم و در چشم‌کسان راه من است

غزل شمارهٔ 554–زلف آشفتهٔ سری موجهٔ د‌ربای من است

غزل شمارهٔ 566–گوهر دل ز سخن رنگ صفا باخته است

غزل شمارهٔ 568–هرکجا وحشتی از آتشم افروخته است

غزل شمارهٔ 5کرده‌ام باز به آن گریهٔ سودا، سودا

غزل شمارهٔ 13آبیار چمن رنگ‌، سراب است اینجا

غزل شمارهٔ 14صبح پیری اثر قطع امید است اینجا

غزل شمارهٔ 15جام امید نظرگاه خمار است اینجا

غزل شمارهٔ 16جوش اشکیم وشکست آیینه‌دار است اینجا

غزل شمارهٔ 17در خموشی همه صلح است‌، نه جنگ است اینجا

غزل شمارهٔ 28کو بقا گر نفست‌ گشت مکرر پیدا

غزل شمارهٔ 61نیستی پیشه‌کن از عالم پندار برآ

غزل شمارهٔ 67خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا

غزل شمارهٔ 88کی جزا می‌رسد از اهل حیا سرکش را

غزل شمارهٔ 141اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

غزل شمارهٔ 143سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

غزل شمارهٔ 169عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

غزل شمارهٔ 171هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

غزل شمارهٔ 191نیست خاکسترِ ما شعله‌صفت بستر ما

غزل شمارهٔ 214نشود جاه و حَشَم شهرتِ خامِ دلِ ما

غزل شمارهٔ 246نخل شمعیم‌که در شعله دود ریشهٔ ما

غزل شمارهٔ 247می‌خورد خون نفس اندر دل غم پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 248داغ‌گل‌کرد بهار از اثر لالهٔ ما

غزل شمارهٔ 267بود بی‌مغزسرتند خروش مینا

غزل شمارهٔ 375فال تسلیم زن و شوکت شاهی دریاب

غزل شمارهٔ 396عشق از خاک من آن روز که وحشت می‌بیخت

غزل شمارهٔ 427رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست

غزل شمارهٔ 432شوق تا گرم عنان نیست فسردن برجاست

غزل شمارهٔ 437کام همت اگر انباشتهٔ ذوق خفاست

غزل شمارهٔ 438گرد اندوه دلم دام تماشای صفاست

غزل شمارهٔ 444نقش دیبای هنر فرش ره اهل صفاست

غزل شمارهٔ 446یاد آن جلوه ز چشمم‌ گره اشک‌ گشاست

غزل شمارهٔ 448تیره‌بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب است

غزل شمارهٔ 459غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

غزل شمارهٔ 466کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

غزل شمارهٔ 472دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

غزل شمارهٔ 478رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

غزل شمارهٔ 500خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

غزل شمارهٔ 501نفس بوالهوسان بر دل ر‌وشن تیغ است

غزل شمارهٔ 506در ندامت‌گل مقصود به بر نزدیک است

غزل شمارهٔ 507یار دور است ز ما تا به نظر نزدیک است

غزل شمارهٔ 517آگاهی و افسردگی دل چه خیال است

غزل شمارهٔ 520صبح این بادیه آشوب تپشهای دل است

غزل شمارهٔ 522خنده‌صبحی‌ست‌که در بندگریبان‌گل است

غزل شمارهٔ 523بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است

غزل شمارهٔ 526شوکت ‌شاهی‌ام از فیض‌ جنون ‌در قدم است

غزل شمارهٔ 533طوق چون فاخته‌، شیرازهٔ مشت پر ماست

غزل شمارهٔ 535امروزکه امید به‌کوی تو مقیم است

غزل شمارهٔ 537این انجمن چو شمع مپندار جای ماست

غزل شمارهٔ 550خودگدازی نمِ‌کیفیت صهبای من است

غزل شمارهٔ 553شوق‌دیدارم و در چشم‌کسان راه من است

غزل شمارهٔ 554زلف آشفتهٔ سری موجهٔ د‌ربای من است

غزل شمارهٔ 566گوهر دل ز سخن رنگ صفا باخته است

غزل شمارهٔ 568هرکجا وحشتی از آتشم افروخته است