صداکار نادیا رحمان کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 3–اِی دل چه اندیشیده‌ای در عُذرِ آن تقصیرها؟

What excuses have you to offer, my heart, for so many shortcomings? Such constancy on the part of the Beloved, such unfaithfulness on your own!

غزل شمارهٔ 34–ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا

O lovers, lovers, the time of union and encounter has come. The proclamation from heaven has come: “Moon-faced beauties, welcome hither!”

غزل شمارهٔ 132–در میان پرده خون عشق را گلزارها

Love has rosebowers amid the veil of blood; lovers have affairs to transact with the beauty of incomparable Love.

غزل شمارهٔ 162–تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

غزل شمارهٔ 302–در هوایت بی‌قرارم روز و شب

غزل شمارهٔ 353–زهی می کاندر آن دستست هیهات

غزل شمارهٔ 354–ز میخانه دگربار این چه بویست

غزل شمارهٔ 356–تو را در دلبری دستی تمامست

غزل شمارهٔ 472–کالبد ما ز خواب کاهل و مشغول خاست

غزل شمارهٔ 515–خانه دل باز کبوتر گرفت

غزل شمارهٔ 516–بازرسیدیم ز میخانه مست

غزل شمارهٔ 517–ای ز بگه خاسته سر مست مست

غزل شمارهٔ 525–بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 526–ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

Fair ones, fair ones, a fair one has gone mad; his bowl has fallen from our roof, he has gone to the madhouse.

غزل شمارهٔ 527–گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند

غزل شمارهٔ 528–آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

Who is that, who is that who makes the breast sorrowful, then when you make complaint before Him, He turns your bitter sweet?

غزل شمارهٔ 530–امروز خندانیم و خوش کان بخت خندان می‌رسد

غزل شمارهٔ 575–ایا سر کرده از جانم! تو را خانه کجا باشد؟

غزل شمارهٔ 576–دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد

My heart is like an oyster shell, the Beloved’s phantom is the pearl; now I am no more contained, for this house is filled with Him.

غزل شمارهٔ 631–نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

Do not despair, my soul, for hope has manifested itself; the hope of every soul has arrived from the unseen.

غزل شمارهٔ 632–عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد

غزل شمارهٔ 633–شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد

غزل شمارهٔ 636–بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

Die now, die now, in this Love die; when you have died in this Love, you will all receive new life.

غزل شمارهٔ 731–پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود