صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 354

غزل شمارهٔ 354

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ویست

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
ز میخانه دگربار این چه بویست
دگربار این چه شور و گفت و گویست
22
جهان بگرفت ارواح مجرد
زمین و آسمان پرهای و هوی‌ست
33
بیا ای عشق این می از چه خمست
اشارت کن خرابات از چه سوی‌ست
44
چه می‌گویم اشارت چیست کاین جا
نگنجد فکرتی کان همچو مویست
55
نیاید در نظر آن سر یک تو
که در فکر آنچ آید چارتویست
66
چو ز اندیشه به گفت آید چه گویم
که خانه کنده و رسوای کویست
77
ز رسوایی به بحر دل رود باز
که دل بحرست و گفتن‌ها چو جویست
88
خزینه دار گوهر بحر بدخوست
که آب جو و چه تن جامه شویست
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

زهی می کاندر آن دستست هیهات

که عقل کل بدو مستست هیهات

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 353

اگلی نظم

در این خانه کژی ای دل گهی راست

برون رو هی که خانه خانه ماست

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 355

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00