آڈیوز

صداکار محسن لیله‌کوهی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار محسن لیله‌کوهی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

707نظمیں707آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 145گر دشمن من به دوستی بگزینی

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 145

آڈیو

غزل شمارهٔ 145آفرین خدای بر جانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 145

آڈیو

رباعی شمارهٔ 146گر دولت و بخت باشد و روزبهی

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 146

آڈیو

غزل شمارهٔ 146ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 146

آڈیو

غزل شمارهٔ 147جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 147

آڈیو

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 148

آڈیو

غزل شمارهٔ 149چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 149

آڈیو

غزل شمارهٔ 150خوش می‌روی به تنها، تن‌ها فدای جانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 150

آڈیو

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 151

آڈیو

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 152

آڈیو

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 153

آڈیو

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 154

آڈیو

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 155

آڈیو

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 156

آڈیو

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 157

آڈیو

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 158

آڈیو

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 159

آڈیو

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 160

آڈیو

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 161

آڈیو

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 162

آڈیو

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 163

آڈیو

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 164

آڈیو

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 165

آڈیو

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 166

آڈیو

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 167

آڈیو

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 168

آڈیو

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 169

آڈیو

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 170

آڈیو

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 171

آڈیو

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 172

آڈیو

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 173

آڈیو

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 174

آڈیو

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 175

آڈیو

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 176

آڈیو

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 177

آڈیو

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 178

آڈیو

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 179

آڈیو

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 180

آڈیو

غزل شمارهٔ 181باد آمد و بوی عنبر آورد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 181

آڈیو

غزل شمارهٔ 182زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 182

آڈیو

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 183

آڈیو

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 184

آڈیو

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 185

آڈیو

غزل شمارهٔ 186بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 186

آڈیو

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 187

آڈیو

غزل شمارهٔ 188به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 188

آڈیو

غزل شمارهٔ 189آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 189

آڈیو

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 190

آڈیو

غزل شمارهٔ 191کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 191

آڈیو

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 192

آڈیو

نظمیں

رباعی شمارهٔ 145–گر دشمن من به دوستی بگزینی

غزل شمارهٔ 145–آفرین خدای بر جانت

رباعی شمارهٔ 146–گر دولت و بخت باشد و روزبهی

غزل شمارهٔ 146–ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

غزل شمارهٔ 147–جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

غزل شمارهٔ 148–چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 149–چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

غزل شمارهٔ 150–خوش می‌روی به تنها، تن‌ها فدای جانت

غزل شمارهٔ 151–گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152–بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153–سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154–جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155–زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156–فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157–پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158–مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159–نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160–حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161–کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162–طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163–هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164–دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165–که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166–هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167–گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168–کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170–غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171–مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172–هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173–آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174–آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175–بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176–آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177–هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178–کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 179–کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180–انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

غزل شمارهٔ 181–باد آمد و بوی عنبر آورد

غزل شمارهٔ 182–زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

غزل شمارهٔ 183–کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184–دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185–کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 186–بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

غزل شمارهٔ 187–هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 188–به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

غزل شمارهٔ 189–آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

غزل شمارهٔ 190–از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 191–کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

غزل شمارهٔ 192–گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

نظمیں

رباعی شمارهٔ 145–گر دشمن من به دوستی بگزینی

غزل شمارهٔ 145–آفرین خدای بر جانت

رباعی شمارهٔ 146–گر دولت و بخت باشد و روزبهی

غزل شمارهٔ 146–ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

غزل شمارهٔ 147–جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

غزل شمارهٔ 148–چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 149–چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

غزل شمارهٔ 150–خوش می‌روی به تنها، تن‌ها فدای جانت

غزل شمارهٔ 151–گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152–بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153–سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154–جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155–زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156–فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157–پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158–مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159–نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160–حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161–کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162–طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163–هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164–دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165–که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166–هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167–گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168–کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170–غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

رباعی شمارهٔ 145گر دشمن من به دوستی بگزینی

غزل شمارهٔ 145آفرین خدای بر جانت

رباعی شمارهٔ 146گر دولت و بخت باشد و روزبهی

غزل شمارهٔ 146ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

غزل شمارهٔ 147جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 149چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

غزل شمارهٔ 150خوش می‌روی به تنها، تن‌ها فدای جانت

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

غزل شمارهٔ 181باد آمد و بوی عنبر آورد

غزل شمارهٔ 182زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 186بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 188به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

غزل شمارهٔ 189آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 191کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

رباعی شمارهٔ 145گر دشمن من به دوستی بگزینی

غزل شمارهٔ 145آفرین خدای بر جانت

رباعی شمارهٔ 146گر دولت و بخت باشد و روزبهی

غزل شمارهٔ 146ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

غزل شمارهٔ 147جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 149چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

غزل شمارهٔ 150خوش می‌روی به تنها، تن‌ها فدای جانت

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد