سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 147غزل شمارهٔ 147شاعر: سعدیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: انتہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںجان و تنم ای دوست! فدای تن و جانتمویی نفروشم به همه ملکِ جهانت2نقل کریںشیرینتر از این لب نشنیدم که سخن گفتتو خود شکری یا عسلست آب دهانت؟3نقل کریںیک روز عنایت کن و تیری به من اندازباشد که تفرج بکنم دست و کمانت4نقل کریںگر راه بگردانی و گر روی بپوشیمن مینگرم گوشهٔ چشم نگرانت5نقل کریںبر سرو نباشد رخ چون ماهِ منیرتبر ماه نباشد قد چون سرو روانت6نقل کریںآخر چه بلایی؟ تو که در وصف نیاییبسیار بگفتیم و نکردیم بیانت7نقل کریںهر کس که ملامت کند از عشق تو ما رامعذور بدارند چو بینند عیانت8نقل کریںحیفست چنین روی نگارین که بپوشیسودی به مساکین رسد آخر چه زیانت؟9نقل کریںبازآی که در دیده بماندست خیالتبنشین که به خاطر بگرفتست نشانت10نقل کریںبسیار نباشد دلی از دست بدادناز جان رمقی دارم و هم برخی جانت11نقل کریںدشنام کرم کردی و گفتی و شنیدمخُرم تن سعدی که برآمد به زبانت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای جان خردمندان گوی خم چوگانتبیرون نرود گویی کافتاد به میدانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 146اگلی نظمچو نیست راه برون آمدن ز میدانتضرورتست چو گوی احتمال چوگانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 148زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانتصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2202آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمینازنین بازیانپری ساتکنی عندلیبحمیدرضا محمدیسعیده تهرانینسبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای جان خردمندان گوی خم چوگانتبیرون نرود گویی کافتاد به میدانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 146
اگلی نظمچو نیست راه برون آمدن ز میدانتضرورتست چو گوی احتمال چوگانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 148
