آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 465مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 465

آڈیو

غزل شمارهٔ 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 466

آڈیو

غزل شمارهٔ 467اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 467

آڈیو

غزل شمارهٔ 468زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 468

آڈیو

غزل شمارهٔ 469مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 469

آڈیو

غزل شمارهٔ 470ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 470

آڈیو

غزل شمارهٔ 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 471

آڈیو

غزل شمارهٔ 472به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 472

آڈیو

غزل شمارهٔ 473نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 473

آڈیو

غزل شمارهٔ 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 474

آڈیو

غزل شمارهٔ 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 475

آڈیو

غزل شمارهٔ 476من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 476

آڈیو

غزل شمارهٔ 477صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 477

آڈیو

غزل شمارهٔ 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 478

آڈیو

غزل شمارهٔ 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 479

آڈیو

غزل شمارهٔ 480مستی و بی خبری رتبه عام است اینجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 480

آڈیو

غزل شمارهٔ 481همه کس طالب آن سرو روان است اینجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 481

آڈیو

غزل شمارهٔ 482فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 482

آڈیو

غزل شمارهٔ 483خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 483

آڈیو

غزل شمارهٔ 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 484

آڈیو

غزل شمارهٔ 485آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 485

آڈیو

غزل شمارهٔ 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 486

آڈیو

غزل شمارهٔ 487گریه سوختگان اشک کباب است ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 487

آڈیو

غزل شمارهٔ 488دست شستن ز بقا آب حیات است ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 488

آڈیو

غزل شمارهٔ 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 489

آڈیو

غزل شمارهٔ 490خون ما گر سبب چهره آل است ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 490

آڈیو

غزل شمارهٔ 491ای که از عالم معنی خبری نیست ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 491

آڈیو

غزل شمارهٔ 492حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 492

آڈیو

غزل شمارهٔ 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 493

آڈیو

غزل شمارهٔ 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 494

آڈیو

غزل شمارهٔ 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 495

آڈیو

غزل شمارهٔ 496باغبان در نگشوده است گلستان ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 496

آڈیو

غزل شمارهٔ 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 497

آڈیو

غزل شمارهٔ 498نمک خال بود داغ تمنای ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 498

آڈیو

غزل شمارهٔ 499گل ازان زود به بازار رساند خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 499

آڈیو

غزل شمارهٔ 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 500

آڈیو

غزل شمارهٔ 501در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویش

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 501

آڈیو

غزل شمارهٔ 502حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 502

آڈیو

غزل شمارهٔ 503راه خوابیده رسانید به منزل خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 503

آڈیو

غزل شمارهٔ 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 504

آڈیو

غزل شمارهٔ 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 505

آڈیو

غزل شمارهٔ 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 506

آڈیو

غزل شمارهٔ 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 507

آڈیو

غزل شمارهٔ 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 508

آڈیو

غزل شمارهٔ 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 509

آڈیو

غزل شمارهٔ 510سخن آن است که از جای درآرد دل را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 510

آڈیو

غزل شمارهٔ 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 511

آڈیو

غزل شمارهٔ 512فقر بی قدر کند سلطنت عالم را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 512

آڈیو

غزل شمارهٔ 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 513

آڈیو

غزل شمارهٔ 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 514

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 465–مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها

غزل شمارهٔ 466–به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 467–اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌ها

غزل شمارهٔ 468–زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌ها

غزل شمارهٔ 469–مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌ها

غزل شمارهٔ 470–ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌ها

غزل شمارهٔ 471–ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا

غزل شمارهٔ 472–به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریا

غزل شمارهٔ 473–نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریا

غزل شمارهٔ 474–چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟

غزل شمارهٔ 475–محمل شوق کجا، کعبه امید کجا

غزل شمارهٔ 476–من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا

غزل شمارهٔ 477–صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجا

غزل شمارهٔ 478–هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

غزل شمارهٔ 479–سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجا

غزل شمارهٔ 480–مستی و بی خبری رتبه عام است اینجا

غزل شمارهٔ 481–همه کس طالب آن سرو روان است اینجا

غزل شمارهٔ 482–فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا

غزل شمارهٔ 483–خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست

غزل شمارهٔ 484–نیست در دیده ما منزلتی دنیا را

غزل شمارهٔ 485–آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟

غزل شمارهٔ 486–می شود راز دل از جبهه نمایان ما را

غزل شمارهٔ 487–گریه سوختگان اشک کباب است ترا

غزل شمارهٔ 488–دست شستن ز بقا آب حیات است ترا

غزل شمارهٔ 489–چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟

غزل شمارهٔ 490–خون ما گر سبب چهره آل است ترا

غزل شمارهٔ 491–ای که از عالم معنی خبری نیست ترا

غزل شمارهٔ 492–حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا

غزل شمارهٔ 493–کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟

غزل شمارهٔ 494–طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟

غزل شمارهٔ 495–نه به چشم و دل تنها نگرانیم ترا

غزل شمارهٔ 496–باغبان در نگشوده است گلستان ترا

غزل شمارهٔ 497–گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه ترا

غزل شمارهٔ 498–نمک خال بود داغ تمنای ترا

غزل شمارهٔ 499–گل ازان زود به بازار رساند خود را

غزل شمارهٔ 500–هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود را

غزل شمارهٔ 501–در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویش

غزل شمارهٔ 502–حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟

غزل شمارهٔ 503–راه خوابیده رسانید به منزل خود را

غزل شمارهٔ 504–چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود را

غزل شمارهٔ 505–ما که در خم ننمودیم فلاطون خود را

غزل شمارهٔ 506–نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش را

غزل شمارهٔ 507–از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش را

غزل شمارهٔ 508–تا به حدی است لطافت رخ پرتابش را

غزل شمارهٔ 509–شانه گر باز کند زلف گرهگیرش را

غزل شمارهٔ 510–سخن آن است که از جای درآرد دل را

غزل شمارهٔ 511–عشق سازد ز هوس پاک دل آدم را

غزل شمارهٔ 512–فقر بی قدر کند سلطنت عالم را

غزل شمارهٔ 513–وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مرا

غزل شمارهٔ 514–تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مرا

نظمیں

غزل شمارهٔ 465–مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها

غزل شمارهٔ 466–به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 467–اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌ها

غزل شمارهٔ 468–زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌ها

غزل شمارهٔ 469–مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌ها

غزل شمارهٔ 470–ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌ها

غزل شمارهٔ 471–ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا

غزل شمارهٔ 472–به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریا

غزل شمارهٔ 473–نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریا

غزل شمارهٔ 474–چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟

غزل شمارهٔ 475–محمل شوق کجا، کعبه امید کجا

غزل شمارهٔ 476–من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا

غزل شمارهٔ 477–صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجا

غزل شمارهٔ 478–هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

غزل شمارهٔ 479–سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجا

غزل شمارهٔ 480–مستی و بی خبری رتبه عام است اینجا

غزل شمارهٔ 481–همه کس طالب آن سرو روان است اینجا

غزل شمارهٔ 482–فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا

غزل شمارهٔ 483–خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست

غزل شمارهٔ 484–نیست در دیده ما منزلتی دنیا را

غزل شمارهٔ 485–آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟

غزل شمارهٔ 486–می شود راز دل از جبهه نمایان ما را

غزل شمارهٔ 487–گریه سوختگان اشک کباب است ترا

غزل شمارهٔ 488–دست شستن ز بقا آب حیات است ترا

غزل شمارهٔ 489–چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟

غزل شمارهٔ 490–خون ما گر سبب چهره آل است ترا

غزل شمارهٔ 491–ای که از عالم معنی خبری نیست ترا

غزل شمارهٔ 492–حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا

غزل شمارهٔ 465مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها

غزل شمارهٔ 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 467اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌ها

غزل شمارهٔ 468زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌ها

غزل شمارهٔ 469مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌ها

غزل شمارهٔ 470ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌ها

غزل شمارهٔ 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا

غزل شمارهٔ 472به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریا

غزل شمارهٔ 473نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریا

غزل شمارهٔ 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟

غزل شمارهٔ 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجا

غزل شمارهٔ 476من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا

غزل شمارهٔ 477صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجا

غزل شمارهٔ 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

غزل شمارهٔ 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجا

غزل شمارهٔ 480مستی و بی خبری رتبه عام است اینجا

غزل شمارهٔ 481همه کس طالب آن سرو روان است اینجا

غزل شمارهٔ 482فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا

غزل شمارهٔ 483خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست

غزل شمارهٔ 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا را

غزل شمارهٔ 485آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟

غزل شمارهٔ 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما را

غزل شمارهٔ 487گریه سوختگان اشک کباب است ترا

غزل شمارهٔ 488دست شستن ز بقا آب حیات است ترا

غزل شمارهٔ 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟

غزل شمارهٔ 490خون ما گر سبب چهره آل است ترا

غزل شمارهٔ 491ای که از عالم معنی خبری نیست ترا

غزل شمارهٔ 492حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا

غزل شمارهٔ 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟

غزل شمارهٔ 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟

غزل شمارهٔ 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم ترا

غزل شمارهٔ 496باغبان در نگشوده است گلستان ترا

غزل شمارهٔ 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه ترا

غزل شمارهٔ 498نمک خال بود داغ تمنای ترا

غزل شمارهٔ 499گل ازان زود به بازار رساند خود را

غزل شمارهٔ 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود را

غزل شمارهٔ 501در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویش

غزل شمارهٔ 502حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟

غزل شمارهٔ 503راه خوابیده رسانید به منزل خود را

غزل شمارهٔ 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود را

غزل شمارهٔ 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود را

غزل شمارهٔ 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش را

غزل شمارهٔ 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش را

غزل شمارهٔ 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش را

غزل شمارهٔ 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش را

غزل شمارهٔ 510سخن آن است که از جای درآرد دل را

غزل شمارهٔ 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم را

غزل شمارهٔ 512فقر بی قدر کند سلطنت عالم را

غزل شمارهٔ 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مرا

غزل شمارهٔ 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مرا

غزل شمارهٔ 465مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها

غزل شمارهٔ 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 467اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌ها

غزل شمارهٔ 468زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌ها

غزل شمارهٔ 469مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌ها

غزل شمارهٔ 470ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌ها

غزل شمارهٔ 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا

غزل شمارهٔ 472به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریا

غزل شمارهٔ 473نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریا

غزل شمارهٔ 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟

غزل شمارهٔ 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجا

غزل شمارهٔ 476من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا

غزل شمارهٔ 477صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجا

غزل شمارهٔ 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

غزل شمارهٔ 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجا

غزل شمارهٔ 480مستی و بی خبری رتبه عام است اینجا

غزل شمارهٔ 481همه کس طالب آن سرو روان است اینجا

غزل شمارهٔ 482فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا

غزل شمارهٔ 483خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست

غزل شمارهٔ 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا را

غزل شمارهٔ 485آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟

غزل شمارهٔ 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما را

غزل شمارهٔ 487گریه سوختگان اشک کباب است ترا

غزل شمارهٔ 488دست شستن ز بقا آب حیات است ترا

غزل شمارهٔ 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟

غزل شمارهٔ 490خون ما گر سبب چهره آل است ترا

غزل شمارهٔ 491ای که از عالم معنی خبری نیست ترا

غزل شمارهٔ 492حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا

غزل شمارهٔ 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟

غزل شمارهٔ 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟