آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 515

آڈیو

غزل شمارهٔ 516نفس سوخته روشنگر جان است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 516

آڈیو

غزل شمارهٔ 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 517

آڈیو

غزل شمارهٔ 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 518

آڈیو

غزل شمارهٔ 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 519

آڈیو

غزل شمارهٔ 520چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 520

آڈیو

غزل شمارهٔ 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 521

آڈیو

غزل شمارهٔ 522رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 522

آڈیو

غزل شمارهٔ 523در بیابان طلب، راهبری نیست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 523

آڈیو

غزل شمارهٔ 524چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 524

آڈیو

غزل شمارهٔ 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 525

آڈیو

غزل شمارهٔ 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 526

آڈیو

غزل شمارهٔ 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 527

آڈیو

غزل شمارهٔ 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 528

آڈیو

غزل شمارهٔ 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 529

آڈیو

غزل شمارهٔ 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 530

آڈیو

غزل شمارهٔ 531می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 531

آڈیو

غزل شمارهٔ 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 532

آڈیو

غزل شمارهٔ 533برسانید به خاک قدم یار مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 533

آڈیو

غزل شمارهٔ 534از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 534

آڈیو

غزل شمارهٔ 535می کند گرم طلب شعله آواز مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 535

آڈیو

غزل شمارهٔ 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 536

آڈیو

غزل شمارهٔ 537هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 537

آڈیو

غزل شمارهٔ 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 538

آڈیو

غزل شمارهٔ 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 539

آڈیو

غزل شمارهٔ 540می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 540

آڈیو

غزل شمارهٔ 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 541

آڈیو

غزل شمارهٔ 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 542

آڈیو

غزل شمارهٔ 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 543

آڈیو

غزل شمارهٔ 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 544

آڈیو

غزل شمارهٔ 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 545

آڈیو

غزل شمارهٔ 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 546

آڈیو

غزل شمارهٔ 547تندی خوی ضرورست سخن آیین را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 547

آڈیو

غزل شمارهٔ 548گل به صد دیده شبنم نگران است او را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 548

آڈیو

غزل شمارهٔ 549غم مردن نبود جان غم اندوخته را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 549

آڈیو

غزل شمارهٔ 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 550

آڈیو

غزل شمارهٔ 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 551

آڈیو

غزل شمارهٔ 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 552

آڈیو

غزل شمارهٔ 553شوق اگر قافله سالار شود قافله را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 553

آڈیو

غزل شمارهٔ 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 554

آڈیو

غزل شمارهٔ 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 555

آڈیو

غزل شمارهٔ 556لب میگون تو خمار کند تقوی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 556

آڈیو

غزل شمارهٔ 557گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 557

آڈیو

غزل شمارهٔ 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 558

آڈیو

غزل شمارهٔ 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 559

آڈیو

غزل شمارهٔ 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 560

آڈیو

غزل شمارهٔ 561حلقه هر در باغی نشود دیده ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 561

آڈیو

غزل شمارهٔ 562گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 562

آڈیو

غزل شمارهٔ 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 563

آڈیو

غزل شمارهٔ 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 564

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 515–هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرا

غزل شمارهٔ 516–نفس سوخته روشنگر جان است مرا

غزل شمارهٔ 517–نوخطی سلسله جنبان جنون است مرا

غزل شمارهٔ 518–دل پریخانه آن روی چو ماه است مرا

غزل شمارهٔ 519–گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا

غزل شمارهٔ 520–چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا

غزل شمارهٔ 521–دل مقید به شکرزار هوس نیست مرا

غزل شمارهٔ 522–رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا

غزل شمارهٔ 523–در بیابان طلب، راهبری نیست مرا

غزل شمارهٔ 524–چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟

غزل شمارهٔ 525–آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526–آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527–نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528–سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529–نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530–عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531–می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532–تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533–برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534–از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535–می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536–چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537–هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538–دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539–آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540–می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541–وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542–تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543–مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544–میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

غزل شمارهٔ 545–شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

غزل شمارهٔ 546–نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

غزل شمارهٔ 547–تندی خوی ضرورست سخن آیین را

غزل شمارهٔ 548–گل به صد دیده شبنم نگران است او را

غزل شمارهٔ 549–غم مردن نبود جان غم اندوخته را

غزل شمارهٔ 550–گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

غزل شمارهٔ 551–گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

غزل شمارهٔ 552–صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

غزل شمارهٔ 553–شوق اگر قافله سالار شود قافله را

غزل شمارهٔ 554–نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

غزل شمارهٔ 555–چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

غزل شمارهٔ 556–لب میگون تو خمار کند تقوی را

غزل شمارهٔ 557–گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

غزل شمارهٔ 558–خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

غزل شمارهٔ 559–تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

غزل شمارهٔ 560–هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

غزل شمارهٔ 561–حلقه هر در باغی نشود دیده ما

غزل شمارهٔ 562–گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

غزل شمارهٔ 563–تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

غزل شمارهٔ 564–هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

نظمیں

غزل شمارهٔ 515–هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرا

غزل شمارهٔ 516–نفس سوخته روشنگر جان است مرا

غزل شمارهٔ 517–نوخطی سلسله جنبان جنون است مرا

غزل شمارهٔ 518–دل پریخانه آن روی چو ماه است مرا

غزل شمارهٔ 519–گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا

غزل شمارهٔ 520–چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا

غزل شمارهٔ 521–دل مقید به شکرزار هوس نیست مرا

غزل شمارهٔ 522–رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا

غزل شمارهٔ 523–در بیابان طلب، راهبری نیست مرا

غزل شمارهٔ 524–چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟

غزل شمارهٔ 525–آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526–آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527–نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528–سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529–نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530–عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531–می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532–تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533–برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534–از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535–می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536–چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537–هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538–دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539–آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540–می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541–وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542–تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرا

غزل شمارهٔ 516نفس سوخته روشنگر جان است مرا

غزل شمارهٔ 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مرا

غزل شمارهٔ 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرا

غزل شمارهٔ 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا

غزل شمارهٔ 520چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا

غزل شمارهٔ 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرا

غزل شمارهٔ 522رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا

غزل شمارهٔ 523در بیابان طلب، راهبری نیست مرا

غزل شمارهٔ 524چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟

غزل شمارهٔ 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

غزل شمارهٔ 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

غزل شمارهٔ 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

غزل شمارهٔ 547تندی خوی ضرورست سخن آیین را

غزل شمارهٔ 548گل به صد دیده شبنم نگران است او را

غزل شمارهٔ 549غم مردن نبود جان غم اندوخته را

غزل شمارهٔ 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

غزل شمارهٔ 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

غزل شمارهٔ 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

غزل شمارهٔ 553شوق اگر قافله سالار شود قافله را

غزل شمارهٔ 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

غزل شمارهٔ 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

غزل شمارهٔ 556لب میگون تو خمار کند تقوی را

غزل شمارهٔ 557گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

غزل شمارهٔ 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

غزل شمارهٔ 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

غزل شمارهٔ 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

غزل شمارهٔ 561حلقه هر در باغی نشود دیده ما

غزل شمارهٔ 562گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

غزل شمارهٔ 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

غزل شمارهٔ 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

غزل شمارهٔ 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرا

غزل شمارهٔ 516نفس سوخته روشنگر جان است مرا

غزل شمارهٔ 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مرا

غزل شمارهٔ 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرا

غزل شمارهٔ 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا

غزل شمارهٔ 520چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا

غزل شمارهٔ 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرا

غزل شمارهٔ 522رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا

غزل شمارهٔ 523در بیابان طلب، راهبری نیست مرا

غزل شمارهٔ 524چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟

غزل شمارهٔ 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را