آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 415

آڈیو

غزل شمارهٔ 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 416

آڈیو

غزل شمارهٔ 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 417

آڈیو

غزل شمارهٔ 418گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 418

آڈیو

غزل شمارهٔ 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 419

آڈیو

غزل شمارهٔ 420بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 420

آڈیو

غزل شمارهٔ 421ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 421

آڈیو

غزل شمارهٔ 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 422

آڈیو

غزل شمارهٔ 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 423

آڈیو

غزل شمارهٔ 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 424

آڈیو

غزل شمارهٔ 425شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 425

آڈیو

غزل شمارهٔ 426ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 426

آڈیو

غزل شمارهٔ 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 427

آڈیو

غزل شمارهٔ 428طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 428

آڈیو

غزل شمارهٔ 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 429

آڈیو

غزل شمارهٔ 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 430

آڈیو

غزل شمارهٔ 431به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 431

آڈیو

غزل شمارهٔ 432تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 432

آڈیو

غزل شمارهٔ 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 433

آڈیو

غزل شمارهٔ 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 434

آڈیو

غزل شمارهٔ 435هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 435

آڈیو

غزل شمارهٔ 436دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 436

آڈیو

غزل شمارهٔ 437مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 437

آڈیو

غزل شمارهٔ 438خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 438

آڈیو

غزل شمارهٔ 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 439

آڈیو

غزل شمارهٔ 440گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 440

آڈیو

غزل شمارهٔ 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 441

آڈیو

غزل شمارهٔ 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 442

آڈیو

غزل شمارهٔ 443مده از دست در پیری شراب ارغوانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 443

آڈیو

غزل شمارهٔ 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 444

آڈیو

غزل شمارهٔ 445نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 445

آڈیو

غزل شمارهٔ 446کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 446

آڈیو

غزل شمارهٔ 447غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 447

آڈیو

غزل شمارهٔ 448زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 448

آڈیو

غزل شمارهٔ 449رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 449

آڈیو

غزل شمارهٔ 450خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 450

آڈیو

غزل شمارهٔ 451کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 451

آڈیو

غزل شمارهٔ 452به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 452

آڈیو

غزل شمارهٔ 453ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 453

آڈیو

غزل شمارهٔ 454ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 454

آڈیو

غزل شمارهٔ 455نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 455

آڈیو

غزل شمارهٔ 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 456

آڈیو

غزل شمارهٔ 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 457

آڈیو

غزل شمارهٔ 458ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بینا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 458

آڈیو

غزل شمارهٔ 459می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از مینا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 459

آڈیو

غزل شمارهٔ 460اگر این بار می آید به دستم گردن مینا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 460

آڈیو

غزل شمارهٔ 461مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلب‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 461

آڈیو

غزل شمارهٔ 462ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شب‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 462

آڈیو

غزل شمارهٔ 463ز سختی‌های عالم قانعان را هست لذت‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 463

آڈیو

غزل شمارهٔ 464زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرت‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 464

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 415–زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را

غزل شمارهٔ 416–محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را

غزل شمارهٔ 417–ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان را

غزل شمارهٔ 418–گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن را

غزل شمارهٔ 419–متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن را

غزل شمارهٔ 420–بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را

غزل شمارهٔ 421–ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن را

غزل شمارهٔ 422–به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون را

غزل شمارهٔ 423–نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را

غزل شمارهٔ 424–نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را

غزل شمارهٔ 425–شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را

غزل شمارهٔ 426–ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون را

غزل شمارهٔ 427–خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین را

غزل شمارهٔ 428–طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین را

غزل شمارهٔ 429–اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین را

غزل شمارهٔ 430–چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را

غزل شمارهٔ 431–به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را

غزل شمارهٔ 432–تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو را

غزل شمارهٔ 433–صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را

غزل شمارهٔ 434–سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی را

غزل شمارهٔ 435–هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را

غزل شمارهٔ 436–دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را

غزل شمارهٔ 437–مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری را

غزل شمارهٔ 438–خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را

غزل شمارهٔ 439–ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی را

غزل شمارهٔ 440–گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی را

غزل شمارهٔ 441–تکلف نیست در گفتار رند لاابالی را

غزل شمارهٔ 442–به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را

غزل شمارهٔ 443–مده از دست در پیری شراب ارغوانی را

غزل شمارهٔ 444–به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را

غزل شمارهٔ 445–نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را

غزل شمارهٔ 446–کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را

غزل شمارهٔ 447–غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را

غزل شمارهٔ 448–زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را

غزل شمارهٔ 449–رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را

غزل شمارهٔ 450–خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را

غزل شمارهٔ 451–کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا

غزل شمارهٔ 452–به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشا

غزل شمارهٔ 453–ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ما

غزل شمارهٔ 454–ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ما

غزل شمارهٔ 455–نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ما

غزل شمارهٔ 456–فلک پرواز سازد آه را درد گران ما

غزل شمارهٔ 457–رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 458–ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بینا

غزل شمارهٔ 459–می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از مینا

غزل شمارهٔ 460–اگر این بار می آید به دستم گردن مینا

غزل شمارهٔ 461–مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلب‌ها

غزل شمارهٔ 462–ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شب‌ها

غزل شمارهٔ 463–ز سختی‌های عالم قانعان را هست لذت‌ها

غزل شمارهٔ 464–زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرت‌ها

نظمیں

غزل شمارهٔ 415–زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را

غزل شمارهٔ 416–محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را

غزل شمارهٔ 417–ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان را

غزل شمارهٔ 418–گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن را

غزل شمارهٔ 419–متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن را

غزل شمارهٔ 420–بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را

غزل شمارهٔ 421–ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن را

غزل شمارهٔ 422–به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون را

غزل شمارهٔ 423–نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را

غزل شمارهٔ 424–نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را

غزل شمارهٔ 425–شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را

غزل شمارهٔ 426–ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون را

غزل شمارهٔ 427–خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین را

غزل شمارهٔ 428–طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین را

غزل شمارهٔ 429–اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین را

غزل شمارهٔ 430–چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را

غزل شمارهٔ 431–به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را

غزل شمارهٔ 432–تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو را

غزل شمارهٔ 433–صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را

غزل شمارهٔ 434–سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی را

غزل شمارهٔ 435–هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را

غزل شمارهٔ 436–دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را

غزل شمارهٔ 437–مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری را

غزل شمارهٔ 438–خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را

غزل شمارهٔ 439–ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی را

غزل شمارهٔ 440–گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی را

غزل شمارهٔ 441–تکلف نیست در گفتار رند لاابالی را

غزل شمارهٔ 442–به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را

غزل شمارهٔ 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را

غزل شمارهٔ 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را

غزل شمارهٔ 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان را

غزل شمارهٔ 418گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن را

غزل شمارهٔ 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن را

غزل شمارهٔ 420بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را

غزل شمارهٔ 421ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن را

غزل شمارهٔ 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون را

غزل شمارهٔ 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را

غزل شمارهٔ 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را

غزل شمارهٔ 425شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را

غزل شمارهٔ 426ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون را

غزل شمارهٔ 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین را

غزل شمارهٔ 428طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین را

غزل شمارهٔ 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین را

غزل شمارهٔ 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را

غزل شمارهٔ 431به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را

غزل شمارهٔ 432تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو را

غزل شمارهٔ 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را

غزل شمارهٔ 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی را

غزل شمارهٔ 435هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را

غزل شمارهٔ 436دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را

غزل شمارهٔ 437مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری را

غزل شمارهٔ 438خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را

غزل شمارهٔ 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی را

غزل شمارهٔ 440گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی را

غزل شمارهٔ 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی را

غزل شمارهٔ 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را

غزل شمارهٔ 443مده از دست در پیری شراب ارغوانی را

غزل شمارهٔ 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را

غزل شمارهٔ 445نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را

غزل شمارهٔ 446کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را

غزل شمارهٔ 447غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را

غزل شمارهٔ 448زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را

غزل شمارهٔ 449رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را

غزل شمارهٔ 450خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را

غزل شمارهٔ 451کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا

غزل شمارهٔ 452به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشا

غزل شمارهٔ 453ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ما

غزل شمارهٔ 454ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ما

غزل شمارهٔ 455نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ما

غزل شمارهٔ 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ما

غزل شمارهٔ 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 458ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بینا

غزل شمارهٔ 459می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از مینا

غزل شمارهٔ 460اگر این بار می آید به دستم گردن مینا

غزل شمارهٔ 461مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلب‌ها

غزل شمارهٔ 462ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شب‌ها

غزل شمارهٔ 463ز سختی‌های عالم قانعان را هست لذت‌ها

غزل شمارهٔ 464زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرت‌ها

غزل شمارهٔ 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را

غزل شمارهٔ 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را

غزل شمارهٔ 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان را

غزل شمارهٔ 418گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن را

غزل شمارهٔ 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن را

غزل شمارهٔ 420بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را

غزل شمارهٔ 421ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن را

غزل شمارهٔ 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون را

غزل شمارهٔ 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را

غزل شمارهٔ 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را

غزل شمارهٔ 425شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را

غزل شمارهٔ 426ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون را

غزل شمارهٔ 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین را

غزل شمارهٔ 428طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین را

غزل شمارهٔ 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین را

غزل شمارهٔ 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را

غزل شمارهٔ 431به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را

غزل شمارهٔ 432تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو را

غزل شمارهٔ 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را

غزل شمارهٔ 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی را

غزل شمارهٔ 435هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را

غزل شمارهٔ 436دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را

غزل شمارهٔ 437مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری را

غزل شمارهٔ 438خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را

غزل شمارهٔ 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی را

غزل شمارهٔ 440گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی را

غزل شمارهٔ 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی را

غزل شمارهٔ 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را

غزل شمارهٔ 443مده از دست در پیری شراب ارغوانی را

غزل شمارهٔ 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را