غزل شمارهٔ 272

گر ما گوییم‌، ماکجاییم

ور تو، تو هم آن‌ کسی‌ که ماییم

جز جانب دل به دل نیاییم

یک لحظه برون دل نپاییم

ما زنده به نور کبریاییم

بیگانه و سخت آشناییم

ای دوست، بیا، که ما توراییم

بیگانه مشو، که آشناییم

لبیک زنان عشق ماییم

احرام گرفته در وفاییم