غزل شمارهٔ 69

چه دارد این صفات حاجت آیات

به جز ورد دعای حضرت ذات

صلای باده زد پیر خرابات

بیا ساقی که فی التاخیر آفات

بده یک جام ای پیر خرابات

مگو فردا که فی التأخیر آفات

ایا ساقی توی قاضی حاجات

شرابی ده که آرد در مراعات

سحرگاهی شدم سوی خرابات

که رندان را کنم دعوت به طامات

چه خواهی کرد قرایی و طامات

تماشا کرد خواهی در خرابات

نخواهم من طریق و راه طامات

مرا مِی باید و مسکن، خرابات