غزل شمارهٔ 1882

دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

آزادی طبیعت این مهره ششدرست

امروز روز نوبت دیدار دلبرست

امروز روز طالع خورشید اکبرست

جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

لیکن جمال و حسن تو خود چیز دیگرست

این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

وین آب زندگانی از آن حوض کوثر است

در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر

کوته نظر مباش که در سنگ گوهرست

این خانه گوشواره عرش مطهرست

کو را سعادت از نظر سعد اکبرست

دستی که ریزشی نکند شاخ بی برست

نخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست

در بحر شعر، خامشی از لاف بهترست

دست بلند، حجت عجز شناورست

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرست

هر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

آن را که در وطن لب نانی میسرست

سی شب ز ماه عید سرایش منورست