غزل شمارهٔ 806

ای چشم تو مهمیز جنون وحشیِ رم را

ابروی تو معراجِ دگر پایهٔ خم را

گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

بر خاک نشانی هوس ساغر جم را

در باغ طبیعت بفشردیم قدم را

چیدیم و گذشتیم،گل شادی و غم را

ای داشته در سایه هم تیغ و قلم را

وی ساخته آرایش هم حلم و کرم را

اقبال کرم می گزد ارباب همم را

همت نخورد نیشتر لا و نعم را

چندی به غلط بتکده کردیم حرم را

وقتست که از کعبه برآریم صنم را