زمین
نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای
به کوی دوست گذر مشکبیز و غالیه سای
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 916
سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
رودکیقصاید و قطعاتشمارهٔ 110
به هفت کشور تا شکر پنج و ده گویم
نبود خواهم ساکن دو روز در یک جای
سناییدیوان اشعارقصاید و قطعاتشمارهٔ 174
نداند آنکه درآورد دوستان از پای
که بیخلاف بجنبند دشمنان از جای
سعدیمواعظمفرداتشمارهٔ 66
