غزل شمارهٔ 60

ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

تعویذ بند حسن تو چرخ حمایلی

می زد صفیر شوق خزان دیده بلبلی

می رفت در حقیقت حالش تاملی

رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

خواندم حکایتی ز کتابی که جمع کرد

اندر حکایت خلفا زید باهلی

صائب ز طول بیش بود عرض راه تو

از مستی این چنین که به هر سوی مایلی

دنیا نیرزد آنکه پریشان کنی دلی

زنهار بد مکن که نکردست عاقلی