غزل شمارهٔ 111

ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست

عرض آغوش ندارم دل افگاری‌هست

تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست

عشق را با دل سودازده‌ام‌‌کاری هست

عشق را با دل صد پاره من کاری هست

در دل غنچه من خرده اسراری هست

می حرام است در آن بزم که هشیاری هست

خواب تلخ است در آن خانه که بیماری هست

مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست

درد را با دل سودا زده ام کاری هست

من نگویم که درین شهر ستمکاری هست

همه دانند که ما را به تو بازاری هست