رباعی شمارهٔ 145

امشب برو ای خواب اگر بنشینی

از آتش دل سزای سبلت بینی

ای آنکه غلام خسرو شیرینی

با عشق بساز گر حریف دینی

ای خواجه اگر با خرد و تمکینی

جز جَلق زدن کار دگر نگزینی

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

تا صورت حال دردمندان بینی