رباعی شمارهٔ 1682

ای خواجه اگر با خرد و تمکینی

جز جَلق زدن کار دگر نگزینی

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

تا صورت حال دردمندان بینی

گر دشمن من به دوستی بگزینی

مسکین چه کند با تو به جز مسکینی؟

ای آنکه غلام خسرو شیرینی

با عشق بساز گر حریف دینی