صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 2105

غزل شمارهٔ 2105

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ن

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکاران: عندلیب، علیرضا جعفری
Toggle stanza 1
11
ساقی من خیزد بی‌گفت من
آرد آن باده وافر ثمن

My saki rises without my speaking and brings that wine of abundant price.

22
حاجت نبود که بگویم بیار
بشنود آواز دلم بی‌دهن

There is no need for me to say, “Bring,” he hears the voice of my heart without mouth.

33
هست تقاضاگر او لطف او
و آن کرم بی‌حد و خلق حسن

His intercessor is his own grace, his boundless generosity and goodness.

44
ماه برآید تو مگویش برآ
بر تو زند نور مگویش بزن

The moon rises, do not say to it, “Arise”; it casts light on you, do not say, “Cast.”

55
ای به گه بزم بهین عیش و نوش
وی به گه رزم مهین صف شکن

O you in time of festivity, the best joy and pleasure and in time of battle, the greatest breaker of ranks.

66
از پی هر گمره نیکو دلیل
وز پی محبوس چه‌ای خوش رسن

Excellent guide for all who have lost the way, fine rope for all imprisoned in the well;

77
عالم همچون شب و تو همچو ماه
تو مثل شمعی و جان‌ها لگن

The world is like night, and you the moon; you are like a candle, the souls a sconce.

88
جان مثل ذره بود بی‌قرار
با تو شود ساکن نعم السکن

The soul is restless like a mote; with you it becomes tranquil, O excellent tranquillity.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

شب که جهان است پر از لولیان

زهره زند پرده شنگولیان

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2104

اگلی نظم

مست رسید آن بت بی‌باک من

دردکش و دلخوش و چالاک من

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2106

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آن که شناسندهٔ این گوهرست

گر همه نفرین کندم در خورست

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»مثنویات»شمارهٔ 9 - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:

لقمه‌ای از زهر زده در دهن

مرگ فشردش همه در زیر غن

رودکی»مثنوی‌ها»ابیات به جا مانده از دیگر مثنویها»پاره 5

می‌نروم هیچ از این خانه من

در تک این خانه گرفتم وطن

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2108

ای تو پناه همه روز محن

بازسپردم به تو من خویشتن

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2109

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00