صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 491

غزل شمارهٔ 491

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ادست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 6

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست
چرا ز باد مکافات داد و بیدادست
22
به باد و بود محمد نگر که چون باقیست
ز بعد ششصد و پنجاه سخت بنیادست
33
ز باد بولهب و جنس او نمی‌بینی
که از برای فضیحت فسانه‌شان یادست
44
چنین ثبات و بقا باد را کجا باشد
در این ثبات که قاف کمتر آحادست
55
نبود باد دم عیسی و دعای عزیر
عنایت ازلی بُد که نور استادست
66
اگر چه باد سخن بگذرد سخن باقیست
اگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست
77
ز بیم باد جهان همچو برگ می‌لرزد
درون باد ندانی که تیغ پولادست
88
کهی بود که به جز باد در جهان نشناخت
کُهی کهی نکند ز آنک کُه نه فرهادست
99
تو باخبر نشوی گر کنم بسی فریاد
که از درون دلم موج‌های فریادست
1010
اگر تو بحر ببینی و موج بر تو زند
یقین شود که نه بادست ملک آبادست
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست

همیشه سجده گهم آستان خرگه توست

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 490

اگلی نظم

ز دام چند بپرسی و دانه را چه شدست

به بام چند برآیی و خانه را چه شدست

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 492

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

کنون که مژدهٔ دیدار شوق بنیادست

به هر طرف رودم دل تجلی‌آبادست

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 631

برو به کارِ خود ای واعظ این چه فریادست؟

مرا فِتاد دل از ره، تو را چه اُفتادست؟

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 35

بیا که قصرِ اَمَل سخت سست‌بنیادست

بیار باده که بنیادِ عمر بر بادست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 37

هر آن نصیبه که پیش از وجود ننهادست

هر آن که در طلبش سعی می‌کند بادست

سعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 6 - موعظه و نصیحت

مرا ز پیر خرابات این سخن یادست

که غیر عالم آب آنچه هست بر بادست

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1666

مرا ز پیر خرابات نکته ای یادست

که غیر عالم آب آنچه هست بر بادست

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1667

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00