رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1287غزل شمارهٔ 1287شاعر: رومیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: امشہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمباد با کس دیگر ثنا و دشنامشکه هر دو آب حیاتست پخته و خامش2نقل کریںخمار باده او خوشترست یا مستیکه باد تا به ابد جانهای ما جامش3نقل کریںستم ز عدل ندانم ز مستی ستمشمرا مپرس ز عدل و ز لطف و انعامش4نقل کریںجفای او که روان گریزپای مراحریف مرغ وفا کرد دانه و دامش5نقل کریںبسی بهانه روانم نمود تا نرودکشید جانب اقبال کام و ناکامش6نقل کریںطرب نخواهد آن کس که درد او بشناختنشان نماند او را که بشنود نامش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشنو ز سینه ترنگاترنگ آوازشدل خراب طپیدن گرفت از آغازشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1286اگلی نظمچو رو نمود به منصور وصل دلدارشروا بود که رساند به اصل دل دارشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1288زمینہم وزن و قافیہ نظمیںسپیده دم که شد از خانه عزم حمامشهزار دلشده شد خاک ره به هر گامشجامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 489مثال لاله و گل شعله از زمین رویداگر به خاکِ گلستان تراود از جامشعلامہ اقبال»پیام مشرق»نقشِ فرنگ»بخش 8 - بایرنآڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمچو رو نمود به منصور وصل دلدارشروا بود که رساند به اصل دل دارشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1288
سپیده دم که شد از خانه عزم حمامشهزار دلشده شد خاک ره به هر گامشجامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 489
مثال لاله و گل شعله از زمین رویداگر به خاکِ گلستان تراود از جامشعلامہ اقبال»پیام مشرق»نقشِ فرنگ»بخش 8 - بایرن
