گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
خاکی بودم به زیر پاهای خسان
همچون فلکم مها تو افراشتهای
زمین
آنم که توام ز خاک برداشتهای
نقشم به مراد خویش بنگاشتهای
عراقیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 135
ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
کز سرکشی خویش سر افراشتهای
عطارمختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 73
این نیست ره وصل که پنداشتهای
این نیست جهان جان که بگذاشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1777
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1787
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
