جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
امروز مرا خنده فرو میگیرد
تا در دهنم چه خندهها کاشتهای
زمین
آنم که توام ز خاک برداشتهای
نقشم به مراد خویش بنگاشتهای
عراقیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 135
ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
کز سرکشی خویش سر افراشتهای
عطارمختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 73
این نیست ره وصل که پنداشتهای
این نیست جهان جان که بگذاشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1777
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1790
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
