رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1786رباعی شمارهٔ 1786شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: افتهایہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتو میخندی بهانهای یافتهایدر خانهٔ خود دام و دغل بافتهای2نقل کریںای چشم فراز کرده چون مظلوماندر حیله و مکر موی بشکافتهای◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبالا شجری لب شکر و دل حجریزنجیر سری، سیمبری رشک پریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1785اگلی نظمجانم ز طرب چون شکر انباشتهایچون برگ گل اندر شکرم داشتهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1787زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای آنکه به بر و بحر بشتافته ایور کوه رسیده پیش بشکافته ایجامی»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 122ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبالا شجری لب شکر و دل حجریزنجیر سری، سیمبری رشک پریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1785
اگلی نظمجانم ز طرب چون شکر انباشتهایچون برگ گل اندر شکرم داشتهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1787
