رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1791رباعی شمارهٔ 1791شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مهایصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگر با همهای چو بی منی بیهمهایور بیهمهای چو با منی با همهای22نقل کریںدر بند همه مباش، تو خود همه باشآن دم داری که سخرهای دمدمهای◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر آب دهی نهال خود کاشتهایور پست کنی مرا تو برداشتهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1790اگلی نظملطفی که مرا شبانه بنواختهایامروز چو زلف خود پس انداختهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1792◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر آب دهی نهال خود کاشتهایور پست کنی مرا تو برداشتهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1790
اگلی نظملطفی که مرا شبانه بنواختهایامروز چو زلف خود پس انداختهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1792
