غزل شمارهٔ 724

امشب بت ما به نزد ما بود

ماهش به وبال مبتلا بود

وقتی دل ما ازان ما بود

واندر دل یار ما وفا بود

تاآینه‌روبروی ما بود

گلچین بهار کهربا بود

نیرنگ امل‌ گل بقا بود

امید بهار مدعا بود