غزل شمارهٔ 2412

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انه

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری

صداکاران: عندلیب، حسین رستگار

چو مست روی توام ای حکیم فرزانه

به من نگر تو بدان چشم‌های مستانه

Since I am intoxicated with your face, learned sage, gaze on me with those intoxicated eyes.

ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است

که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه

Through your intoxicated eyes my heart writhes (for it is mad); drunkard and madman have a liking for each other’s ways.

دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر

که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه

See my wasted heart and look fondly on me, for the sun gazes fondly upon ruins.

بکن نظر که بدان یک نظر که درنگری

درخت‌های عجب سر کند ز یک دانه

Go gaze, so that, by that one gaze which you gaze, marvelous trees will emerge from a single seed.

دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند

که می‌زند عجمی تیرهای ترکانه

Your two eyes are Persian-Turk and drunk and bloodspilling; the Persian shoots Turkish arrows.

مرا و خانه دل را چنان به یغما برد

که می‌دود حسنک پابرهنه در خانه

They have so plundered me and the house of the heart, that Hasanak is running with naked feet in the house.

به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم

هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه

We will come into the garden of your face and break up the house; we will manfully turn a thousand houses into a desert.

صلاح دین تو چو ماهی و فارغی زین شرح

که فارغ است سر زلف حور از شانه

S.al¯ah. al-D¯ın, you are as the moon and have no need of this description, even as the tress-tip of houris needs no comb.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانه

کجا شدی که شدم بی رخ تو دیوانه

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 437

شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

سر نیاز من و آستان میخانه

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 867

چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

مرا ز حال تو با حال خویش پروا، نه

حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 427

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور