رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1254رباعی شمارهٔ 1254شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: فتمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںشادی کردم چو آن گهر شد جفتمچون موج ز باد بود خود آشفتم2نقل کریںآشفته چو رعد سر دریا گفتمچون ابر تهی بر لب دریا خفتم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشادم که ز شادی جهان آزادممستم که اگر مینخورم هم شادمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1253اگلی نظمشاعر نیم و ز شاعری نان نخورموز فضل نلافم و غم آن نخورمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1255زمینہم وزن و قافیہ نظمیںباغی که من از بهار او بشکفتمبشکفت و نمود هرچه من میگفتمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1171من دوش فراق را جفا میگفتمبا دهر فراق پیش میآشفتمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1335ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشادم که ز شادی جهان آزادممستم که اگر مینخورم هم شادمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1253
اگلی نظمشاعر نیم و ز شاعری نان نخورموز فضل نلافم و غم آن نخورمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1255
