رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1171رباعی شمارهٔ 1171شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: فتمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںباغی که من از بهار او بشکفتمبشکفت و نمود هرچه من میگفتم22نقل کریںبا ساغر اقبال چو کرد او جفتمسرمست شدم سر بنهادم خفتم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبا سرکشی عشق اگر سرد آرمبالله به سوگند که بس سر دارمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1170اگلی نظمبالای سر ار دست زند دو دستمای دلبر من عیب مکن سرمستمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1172◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںشادی کردم چو آن گهر شد جفتمچون موج ز باد بود خود آشفتمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1254من دوش فراق را جفا میگفتمبا دهر فراق پیش میآشفتمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1335◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبا سرکشی عشق اگر سرد آرمبالله به سوگند که بس سر دارمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1170
