رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1108رباعی شمارهٔ 1108شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یشمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشمبنشست چو یک تنگ شکر در پیشم2نقل کریںدر بر بنهاد بربط و ابریشموین پرده همی زد که خوش و بیخویشم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمیا من هوب سیدی و اعلی و اجلیا من انا عبده و ادنی و اقلرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1107اگلی نظمآمد شد خود به کوی تو میبینممیل دل و دیده سوی تو میبینمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1109زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر با فلکم کنی برابر بیشمعالم همه یک ذره نیرزد پیشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 269غالب آزاده موحد کیشمبر پاکی خویشتن گواه خویشمغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 83ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمیا من هوب سیدی و اعلی و اجلیا من انا عبده و ادنی و اقلرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1107
اگلی نظمآمد شد خود به کوی تو میبینممیل دل و دیده سوی تو میبینمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1109
