سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 269رباعی شمارهٔ 269شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یشمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر با فلکم کنی برابر بیشمعالم همه یک ذره نیرزد پیشم2نقل کریںهرگز نمرم ز مرگ از آن نندیشمکز گوهر خود ملایکت را خویشم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمافسرده شد از دم دهانم دم چشمبر ناخن من گیا دمید از نم چشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 268اگلی نظمروز آمد و برکشید خورشید علمشب کرد ازو هزیمت و برد حشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 270زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشمبنشست چو یک تنگ شکر در پیشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1108غالب آزاده موحد کیشمبر پاکی خویشتن گواه خویشمغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 83ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمافسرده شد از دم دهانم دم چشمبر ناخن من گیا دمید از نم چشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 268
اگلی نظمروز آمد و برکشید خورشید علمشب کرد ازو هزیمت و برد حشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 270
