رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1109رباعی شمارهٔ 1109شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ویتومیبینمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآمد شد خود به کوی تو میبینممیل دل و دیده سوی تو میبینم2نقل کریںگیرم که همه جرم جهان من کردمآخر نه جهان بروی تو میبینم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشمبنشست چو یک تنگ شکر در پیشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1108اگلی نظمآن باده که بر جسم حرامست حرامبر جان مجرد آن مدامست مدامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1110ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشمبنشست چو یک تنگ شکر در پیشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1108
اگلی نظمآن باده که بر جسم حرامست حرامبر جان مجرد آن مدامست مدامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1110