رباعی شمارهٔ 171

حسن از طلب نگاه ما بسته لب است

از اهل ادب دیده گشودن عجب است

شمع آمد و گفت: آمده جانم به لب است

باکشتن روزم این همه سوز شب است

این نعره عاشقان ، ز شمع طرب است

شمع آمد و پروانه خموش ، این عجب است