رباعی شمارهٔ 216

حسن از طلب نگاه ما بسته لب است

از اهل ادب دیده گشودن عجب است

شمع آمد و گفت: آمده جانم به لب است

باکشتن روزم این همه سوز شب است

امشب هردل که همچو مه در طلب است

مانندهٔ زهره او حریف طرب است