رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1115رباعی شمارهٔ 1115شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ازیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن وقت آمد که ما به تو پردازیممرجان ترا خانهٔ آتش سازیم2نقل کریںتو کان زری میان خاکی پنهانتا صاف شوی در آتشت اندازیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآنم که چو غمخوار شوم من شادمواندم که خراب گشتهام آبادمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1114اگلی نظمآنها که به پیش دلستان میکردمچون بد مستان دست فشان میکردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1116زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبا خویش همیشه عشقِ خود میبازیموز خویشتن و جمالِ خود مینازیمعطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 5ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآنم که چو غمخوار شوم من شادمواندم که خراب گشتهام آبادمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1114
اگلی نظمآنها که به پیش دلستان میکردمچون بد مستان دست فشان میکردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1116
با خویش همیشه عشقِ خود میبازیموز خویشتن و جمالِ خود مینازیمعطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 5
