عطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 5شمارهٔ 5شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ازیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبا خویش همیشه عشقِ خود میبازیموز خویشتن و جمالِ خود مینازیم2نقل کریںاز خویش چو هیچ کس دگر نیست پدیدیک لحظه به هیچ کس نمیپردازیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعمرت که میان جان و تن گرداندیا قطرهٔ تو دُرِّ عدن گرداندعطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 4اگلی نظماز عالمِ بیچون به سکون باید شدخود را سوی خویش رهنمون باید شدعطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 6زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآن وقت آمد که ما به تو پردازیممرجان ترا خانهٔ آتش سازیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1115ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعمرت که میان جان و تن گرداندیا قطرهٔ تو دُرِّ عدن گرداندعطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 4
اگلی نظماز عالمِ بیچون به سکون باید شدخود را سوی خویش رهنمون باید شدعطار»مختارنامه»باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید»شمارهٔ 6
