غزل شمارهٔ 1135

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ار

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 25

صنف: قصیده

صداکاران: عندلیب، حسین رستگار

بیار ساقی بادت فدا سر و دستار

ز هر کجا که دهد دست جام جان دست آر

درآی مست و خرامان و ساغر اندر دست

روا مبین چو تو ساقی و ما چنین هشیار

بیار جام که جانم ز آرزومندی

ز خویش نیز برآمد چه جای صبر و قرار

بیار جام حیاتی که هم مزاج توست

که مونس دل خسته‌ست و محرم اسرار

از آن شراب که گر جرعه‌ای از او بچکد

ز خاک شوره بروید همان زمان گلزار

شراب لعل که گر نیم شب برآرد جوش

میان چرخ و زمین پر شود از او انوار

زهی شراب و زهی ساغر و زهی ساقی

که جان‌ها و روان‌ها نثار باد نثار

بیا که در دل من رازهای پنهانست

شراب لعل بگردان و پرده‌ای مگذار

مرا چو مست کنی آنگهی تماشا کن

که شیرگیر چگونست در میان شکار

1010

تبارک الله آن دم که پر شود مجلس

ز بوی جام و ز نور رخ چنان دلدار

1111

هزار مست چو پروانه جانب آن شمع

نهاده جان به طبق بر که این بگیر و بیار

1212

ز مطربان خوش آواز و نعره مستان

شراب در رگ خمار گم کند رفتار

1313

ببین به حال جوانان کهف کان خوردند

خراب سیصد و نه سال مست اندر غار

1414

چه باده بود که موسی به ساحران درریخت

که دست و پای بدادند مست و بیخودوار

1515

زنان مصر چه دیدند بر رخ یوسف

که شرحه شرحه بریدند ساعد چو نگار

1616

چه ریخت ساقی تقدیس بر سر جرجیس

که غم نخورد و نترسید ز آتش کفار

1717

هزار بارش کشتند و پیشتر می‌رفت

که مستم و خبرم نیست از یکی و هزار

1818

صحابیان که برهنه به پیش تیغ شدند

خراب و مست بدند از محمد مختار

1919

غلط محمد ساقی نبود جامی بود

پر از شراب و خدا بود ساقی ابرار

2020

کدام شربت نوشید پوره ادهم

که مست وار شد از ملک و مملکت بیزار

2121

چه سکر بود که آواز داد سبحانی

که گفت رمز اناالحق و رفت بر سر دار

2222

به بوی آن می‌شد آب روشن و صافی

چو مست سجده کنان می‌رود به سوی بحار

2323

ز عشق این می خاکست گشته رنگ آمیز

ز تف این می آتش فروخت خوش رخسار

2424

وگر نه باد چرا گشت همدم و غماز

حیات سبزه و بستان و دفتر گفتار

2525

چه ذوق دارند این چار اصل ز آمیزش

نبات و مردم و حیوان نتیجه این چار

2626

چه بی‌هشانه میی دارد این شب زنگی

که خلق را به یکی جام می‌برد از کار

2727

ز لطف و صنعت صانع کدام را گویم

که بحر قدرت او را پدید نیست کنار

2828

شراب عشق بنوشیم و بار عشق کشیم

چنانک اشتر سرمست در میان قطار

2929

نه مستیی که تو را آرزوی عقل آید

ز مستی که کند روح و عقل را بیدار

3030

ز هر چه دارد غیر خدا شکوفه کند

از آنک غیر خدا نیست جز صداع و خمار

3131

کجا شراب طهور و کجا می انگور

طهور آب حیاتست و آن دگر مردار

3232

دمی چو خوک و زمانی چو بوزنه کندت

به آب سرخ سیه روی گردی آخر کار

3333

دلست خنب شراب خدا سرش بگشا

سرش به گل بگرفتست طبع بدکردار

3434

چو اندکی سر خم را ز گل کنی خالی

برآید از سر خم بو و صد هزار آثار

3535

اگر درآیم کآثار آن فروشمرم

شمار آن نتوان کرد تا به روز شمار

3636

چو عاجزیم بلا احصیی فرود آریم

چو گشت وقت فروداشت جام جان بردار

3737

درآ به مجلس عشاق شمس تبریزی

که آفتاب از آن شمس می‌برد انوار

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

سپیده دم که گهربار بر در گلزار

شود به جلوه گل اندر نگار خانه یار

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1112

اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفت

هر آینه چو همه مِیْ خورَد گل آرد بار

رودکیقصاید و قطعاتشمارهٔ 57

تو آن نه‌ای که به جور از تو روی برپیچند

گناه تست و من استاده‌ام به استغفار

سعدیدیوان اشعارقطعاتقطعه شمارهٔ 10

نهاد بد نپسندد خدای نیکوکار

امیر خفته و مردم ز ظلم او بیدار

سعدیمواعظمفرداتشمارهٔ 39

برای ختم سخن دست بر دعا داریم

امیدوار قبول از مهیمن غفار

سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 129

به قفل و پرهٔ زرین همی توان بستن

زبان خلق و به افسون دهان شیدا مار

سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 130

چو رنج بَرنَتَوانی گرفتن از رنجور

قدم زِ رفتن و پرسیدنش دریغ مَدار

سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 133

نگین ختم رسالت پیمبر عربی

شفیع روز قیامت محمد مختار

سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 137

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار

که برّ و بحر فراخست و آدمی بسیار

سعدیمواعظقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 26 - در ستایش شمس‌الدین محمد جوینی صاحب دیوان

کجا همی روَد این شاهد شکر گفتار؟

چرا همی نکند بر دو چشم من رفتار؟

سعدیمواعظقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 27 - مطلع دوم

مزید تلاش کریں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور