صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »بهارستان
  3. »روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران)
  4. »بخش 30 - بساطی سمرقندی

بخش 30 - بساطی سمرقندی

شاعر: جامی

و دیگری، بساطی سمرقندی است و شعر وی خالی از لطافتی نیست اما از فضایل مکتسبه بسیار عاری بوده است، چنانچه از اشعار وی ظاهر است و دیگری خیالی است و بعضی اشعار وی خالی از حالی نیست و از آنجمله این دو بیت:

ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

خلقی به تو مشغول و تو غایب ز میانه

گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

و دیگری از شعرای متغزل خواجه عماد فقیه است از کرمان، و وی شیخ و خانقاه دار بوده است، شعر خود را بر همه واردان خانقاه می خوانده است و استدعای اصلاح می کرده، و از اینجا می گویند که شعر وی شعر همه اهالی کرمان است.

و دیگری خواجوست و وی نیز از کرمان است و در تزیین الفاظ و تحسین عبارات جهدی بلیغ دارد و لهذا وی را نخل بند شعرا می خوانند، و از شعرای ماوراء النهر ناصر بخاری است و در اشعار وی چاشنیی از تصوف هست و دیگری خواجه عصمت بخاری است، وی در غزل تتبع خسرو می کند.

جامی»بهارستان»روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران)»بخش 29 - عماد فقیه، خواجو و ناصر و عصمت بخاری

اگلی نظم

و از شعرای خراسان آذری اسفراینی است و در اشعار وی طامات بسیار است و از مطلعهای پسندیده وی است:

باز شب شد چشم من میدان گریه آب زد

جامی»بهارستان»روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران)»بخش 31 - آذری اسفراینی، کاتبی نیشابوری و امیرشاهی سبزواری

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

رندان همه جمعند در این دیر مغانه

درده تو یکی رطل بدان پیر یگانه

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2335

در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

چون ریگ روان قافله ماست روانه

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6637

ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

مژگان ترا مردمک دیده نشانه

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6638

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور