غزل شمارهٔ 284

گر یکی از عشق برآرد خروش

بر سر آتش نه غریب است جوش

زنده‌دل از مرده نصیحت نیوش

مرده‌دل از زنده نگیرد به گوش

مست شدم تا به خرابات دوش

نعره‌زنان رقص‌کنان دردنوش

داشتم از درد جدایی خروش

دل چو تو را یافت زبان شد خموش