غزل شمارهٔ 304

ای خانهٔ آیینه ز دیدار تو پرگل

خون در دل ما چند کند رنگ تغافل

بلبل الم غنچه کشد بیشتر از گل

ظلمست به عاشق چه مدارا چه تغافل

ای حل شده از علم تو صد گونه مسائل

وی به شده از دست تو صد علت هایل

ای برده دلم را تو بدین شکل و شمایل

پروای کست نیست جهانی به تو مایل