صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 110

غزل شمارهٔ 110

شاعر: حافظ

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: رافتاد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
1

Elderly of head, into my head youthful love, hath fallen: And that mystery that, in the heart, I concealed, out hath fallen.

2

From vision’s path, the bird of my heart went soaring. O eye! behold into whose snare, it hath fallen.

3

O sorrow! that, for that musky deer, dark of eye, Like the musk-pod, much heart’s blood, into my liver, hath fallen.

4

From the thoroughfare of the dust of the head of your street, is Every musk-pod that in the hand of the morning-breeze, hath fallen.

5

Since thy eye-lashes drew forth the sword, world-seizing, Many a slain one, heart-alive that, on each other, hath fallen.

6

In this house of retribution, With the dreg-drunkards, whoever in fell, out hath fallen.

7

If the black stone give life, it becometh not the ruby: What may it do? With its original nature, it, ill-nature hath befallen.

8

Hafez whose happy hand hath the tress of idols, Into his head, a very powerful rival is it that hath fallen.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 109

اگلی نظم

عکسِ رویِ تو چو در آینهٔ جام افتاد

عارف از خندهٔ مِی در طمعِ خام افتاد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 111

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

بین مستی این می که عجب کارگر افتاد

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 122

در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد

کز بخت یکی ماه رخی خوب درافتاد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 641

زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

از صورت بی طاقتیم پرده برافتاد

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 155

هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

شد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4327

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00