صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 133

غزل شمارهٔ 133

شاعر: حافظ

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ازکرد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 5

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
1

The Sufi laid the snare; and open, the cover of his box, made. With the sky sorcery-playing, the structure of deceit, he made.

2

The sport of the sphere shattereth the egg in his cap: Because, with one of mystery, the presentments of sorcery, he made.

3

Saki! come. For the handsome friend of the Sufis Again, gracefully, came; and the beginning of blandishment made.

4

Whence is this minstrel who made the melody of Iraq; And the resolution of turning back from the path of Hejaz made?

5

O heart! come; let us go to the shelter of God, From whatever, the one, short of sleeve, long of hand, made.

6

Do no trick. For, whoever, truly played not love, Open, on the face of his heart, the door of reality, love made.

7

To-morrow, when the vestibule of truth becometh revealed, Ashamed the way-farer, who, illusory work made.

8

O partridge, pleasant strutter! where goest thou? Stand! Be not proud, the cat suddenly became truthful, and the prayer made.

9

Hafez! reproach not profligates. For, in eternity without beginning, Me, independent of austerity and of hypocrisy, God made.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

به آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کرد

عَلَی الصَّباح، که میخانه را زیارت کرد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 132

اگلی نظم

بلبلی خونِ دلی خورد و گلی حاصل کرد

بادِ غیرت به صدش خار، پریشان‌دل کرد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 134

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آگاهی از خیال خودم بی‌نیاز کرد

خود را ندید آینه تا چشم باز کرد

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 1091

پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

از پاکدامنان نتوان احتراز کرد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4059

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

پا از گلیم خویش نبایددراز کرد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4060

تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد

دل را به عشق خویش ز جان بی نیاز کرد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 201

آمد دگر به صلح و در فتنه باز کرد

صلحی به مصلحت پی جنگ دراز کرد

نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 195

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00