غزل شمارهٔ 255

رسیده است به معراج اوج پستی ما

هزار پایه کم از نیستی است هستی ما

نداد نور شراری چراغ هستی ما

گلی نچید ز شاخ، دراز دستی ما

ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

برابر است بلندی ما و پستی ما