غزل شمارهٔ 254

رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما

چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما

راز دل را می توان دریافت از سیمای ما

نشأه می تابد چو رنگ از پرده مینای ما