عطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 9شمارهٔ 9شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ارگیاستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای دل همه چارهٔ تو بیچارگی استدر گوشه نشستن تو آوارگی است2نقل کریںنانت جگرست و آب خون خوارگیستاینست علاج تو که یکبارگی است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون درد ترا تا به ابد درمان نیستگر شاد شوی به قطع جز نقصان نیستعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 8اگلی نظمزین شیوه که اکنون دل دیوانه گرفتکلّی کم آشنا و بیگانه گرفتعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 10زمینہم وزن و قافیہ نظمیںچون مردن تو چارهٔ یکبارگی استمردانه بمیر! این چه بیچارگی استعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 11ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون درد ترا تا به ابد درمان نیستگر شاد شوی به قطع جز نقصان نیستعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 8
اگلی نظمزین شیوه که اکنون دل دیوانه گرفتکلّی کم آشنا و بیگانه گرفتعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 10
چون مردن تو چارهٔ یکبارگی استمردانه بمیر! این چه بیچارگی استعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 11