عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 11شمارهٔ 11شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ارگیاستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون مردن تو چارهٔ یکبارگی استمردانه بمیر! این چه بیچارگی است2نقل کریںتو خون و نجاستی و مشتی رگ و پیانگار نبود، این چه غم خوارگی است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتو بیخبری و تا خبر خواهد بوداز جملهٔ عالمت گذر خواهد بودعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 10اگلی نظمچون پنداری در بُنهٔ ما افتادصد فرعونی ز ما به صحرا افتادعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 12زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای دل همه چارهٔ تو بیچارگی استدر گوشه نشستن تو آوارگی استعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 9ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتو بیخبری و تا خبر خواهد بوداز جملهٔ عالمت گذر خواهد بودعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 10
اگلی نظمچون پنداری در بُنهٔ ما افتادصد فرعونی ز ما به صحرا افتادعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 12
ای دل همه چارهٔ تو بیچارگی استدر گوشه نشستن تو آوارگی استعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 9
