گاهی به کمال برتر از خورشیدم
گه در نقصان چو ذرّهای جاویدم
هرگه که به استغناء او مینگرم
بیم است که منقطع شود امیدم
زمین
در مسجد و خانقه بسی گردیدم
بس شیخ و مرید را که پا بوسیدم
جامیدیوان اشعاررباعیاتشمارهٔ 143
این گردش را ز جان خود دزدیدم
پیش از قالب به جان چنین گردیدم
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1165
در باغ شدم صبوح و گل میچیدم
وز دیدن باغبان همی ترسیدم
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1216
یک چند پی امید میگردیدم
خار و خس حرمان ز رهش میچیدم
نظیری نیشابوریدیوان اشعاررباعیاتشمارهٔ 98
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
