عطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 26شمارهٔ 26شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ستدهدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهر لحظه می یی به جان سرمست دهدتا جان، دل خود به وصل پیوست دهد2نقل کریںاین طرفه که یک قطرهٔ آب آمده استتا دریائی پرگهرش دست دهد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمجانان آمد قصد دل و جانم کردبنمود ره و سلوک آسانم کردعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 25اگلی نظمای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطریزان درویشی که از خطر بی خبریعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 27زمینہم وزن و قافیہ نظمیںهر لحظه میی به جان سرمست دهدتا جان و دلم به وصل پیوست دهدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 809عاشق تن خود با غم پیوست دهدهر دم تابی در دل سرمست دهدعطار»مختارنامه»باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد»شمارهٔ 10ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمجانان آمد قصد دل و جانم کردبنمود ره و سلوک آسانم کردعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 25
اگلی نظمای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطریزان درویشی که از خطر بی خبریعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 27
عاشق تن خود با غم پیوست دهدهر دم تابی در دل سرمست دهدعطار»مختارنامه»باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد»شمارهٔ 10